opc_loader

REVIEW: STRATHMORE MARKER PAPIER

REVIEW: STRATHMORE MARKER PAPIER

Papier voor (alcohol)markers blijft lastig te vinden en de papiersoorten die door fabrikanten aangeduid worden met 'Marker papier' zijn niet altijd even geschikt voor alle technieken met markers. Traditioneel werden (alcohol)markers vooral door designers/ontwerpers gebruikt op vrij dun glad papier. Vaak worden de ontwerpen gedigitaliseerd en dan stel je weinig eisen aan de verouderingsbestendigheid van het papier. Als je kunstzinnig gaat tekenen met markers, dan stel je veel hogere eisen aan het papier. In de blog van deze week doen we verslag van een uitgebreide test met het marker papier van Strathmore. Het gaat om Strathmore series 400 Marker paper, 190 grams met een vellum (glad) oppervlak. Dit papier is bij Mikoloro beschikbaar in twee formaten: 22.9x30.5cm en 27.9x35.6cm. 

In de uitgebreide test heeft Claudia een portret gemaakt met Copic Markers (alcoholmarkers). Naast de Copic markers is gebruik gemaakt van de Molotow Art Masking Marker, een Derwent Graphik Line maker 0.3mm en een witte Posca verfstift. De achtergrond is gekleurd met Winsor & Newton tekeninkt. Claudia heeft bij het maken van dit portret uitgebreid layering toegepast. Dit is belangrijk omdat met name het layeren op het Strathmore papier wat tegenviel. Er ontstaat bij het layering al snel een wat korrelig resultaat. Het effect lijkt een beetje op het idee van 'wax bloom'  bij kleurpotloden, maar aangezien er geen was in Copic inkt zit, vermoeden wij dat de lijm in het papier toch wat oplost in de alcohol. Het papier blijft wel heel ongeacht het aantal lagen. Met de alcohol markers treedt een heel klein beetje bleeding op. Het maken van hele scherpe lijnen is dan ook lastig en vandaar het gebruikt van de fineliner. Ook drukt de alcoholmarker door, maar dat doen alcohol markers eigenlijk altijd. 

Aanvullend op de uitgebreide test, hebben we diverse andere toepassingen uitgetest. Het papier kan redelijk goed tegen markers op waterbasis. We hebben zowel de Faber-Castell PITT Artist pens als de Molotow Aqua Twin Marker geprobeerd. Deze strepen beide erg weinig op dit papier. Zoals te verwachten wordt dit papier ruw als je te veel op een plek kleurt met watergedragen markers. Met de watergedragen markers was het wel mogelijk om hele scherpe lijnen te trekken. Layering met watergedragen markers lukte vrij goed, maar je moet de inkt echt goed laten drogen tussen iedere laag. We kwamen tot 5 lagen voordat het papier ruw werd. 

Daarna hebben we de Winsor & Newton Tekeninkt geprobeerd. De resultaten waren vergelijkbaar als met de watergedragen markers. Echter, omdat je met tekeninkt meer vocht op het papier brengt merk je dat het geen aquarelpapier is, maar de vervorming was minimaal. Echter, het absorptievermogen van het papier was zo laag dat het vrij lang duurt voordat de inkt droog was. Dit is lastig als je door wilt werken of lagen op wilt bouwen. 

Tot slot hebben we het papier met kleurpotloden geprobeerd (de Faber-Castell Polychromos) in combinatie met een blending techniek op basis van terpentine. Je kunt echt maximaal drie lagen kleurpotlood kwijt op het papier dat eigenlijk veel te glad is voor kleurpotlood. Na de derde laag veeg je als het ware al het pigment steeds van het papier af. De conclusie was dat kleurpotlood wel kan, maar alleen in combinatie met een ondertekening in een inkt. 

Onze eindconclusie is dan ook dat Strathmore met hun Marker papier te veel een compromis heeft willen sluiten tussen de eigenschappen voor alcohol- en watergedragen markers. Voor beide typen markers is het niet ideaal, maar onze conclusie is ook dat dit marker papier vooral voor gemengde technieken (markers en kleurpotlood, inkten en markers, et cetera) geschikt is. 

Terug