opc_loader

REVIEW PAPIER VOOR GRAFIETPOTLODEN

REVIEW PAPIER VOOR GRAFIETPOTLODEN

In een eerdere blogpost heb ik al eens aandacht besteed aan het Strathmore Drawing papier. En alhoewel dit papier mijn persoonlijke favoriet blijft, zijn er veel meer soorten papier geschikt voor grafietpotloden. In onderstaande Youtube video vergelijk ik 6 verschillende soorten en in deze blog volgt een uitgebreide beschrijving van de resultaten. 

In de video komen de volgende papiersoorten aan bod: 

  1. Schut Artist Drawing Paper, 160gr (0,33 euro per vel) (beschikbaar in A4 en A3 formaat en gewichten 120gr, 160gr en 225gr)
  2. Fabriano Accademia Drawing, 200gr (0,23 euro per vel) (beschikbaar in A4 en A3 formaat)
  3. Fabriano Toned Paper Sand, 120gr (0,20 euro per vel) (beschikbaar in A4 en A3 formaat)
  4. Fabriano Bristol Smooth, 250gr (0,30 euro per vel) (beschikbaar in A4 en A3 formaat)
  5. Strathmore Vision Drawing, 104gr (0,17 euro per vel) (alleen beschikbaar in journal (spiraal) vorm in de afmeting 22.9x30.5cm)
  6. Strathmore Series 400 Drawing, 163gr (0,36 euro per vel) (beschikbaar in A5, A4, A3 en A2 formaat)

Bovenstaande soorten zijn hier in de webshop te vinden: https://www.mikoloro.nl/papier/tekenpapier/

In deze selectie zijn alleen de Schut Artist Drawing Paper (Nr. 1), Fabriano Bristol Smooth (Nr. 3) en Strathmore Series 400 Drawing (Nr. 6) echte 'Artist Quality' papiersoorten, maar ik zou ze allemaal aanraden voor definitief werk, behalve de Strathmore Vision Drawing vanwege het lage gewicht van dat papier. De prijzen van deze selectie reflecteren naar mijn mening de kwaliteit. De 3 betere soorten zijn ook de 3 duurdere soorten (prijzen zijn vergeleken op basis van de Mikoloro prijzen (van februari 2020) van een A4 blok m.u.v. de Strathmore Vision Journal die een net iets grotere maat heeft van 22.9x30.5cm). 

Vooropgesteld, papierkeuze is en blijft een persoonlijk en is ook sterk afhankelijk van het soort resultaat dat iemand nastreeft. Hoe meer detail en hoe meer (foto)realisme wordt gezocht, des te gladder (en vaak ook witter) het papier moet zijn. Deze gladheid komt met een nadeel omdat gladder papier minder structuur heeft om het grafiet vast te houden. Dit uit zich op verschillende manieren. Zo kun je op gladder papier minder lagen over elkaar aanbrengen. Ook 'pakt' het papier het grafiet minder goed bij het vervagen. Dit vervagen gebeurt vaak met een doezelaar, vinger of penseel. Om het grafiet van dit hulpmiddel (doezelaar, vinger, penseel) af te krijgen heeft papier structuur nodig. Ook heeft glad papier meer last van vet. Dus als je met je hand/vinger vocht achterlaat, dan zul je al snel merken dat op die plek het grafiet niet wil blijven zitten. Papier met meer structuur heeft hier minder last van. Dit komt omdat dit soort papier meestal een hoger absorptievermogen heeft en omdat ondanks een eventuele vettige plek het papier alsnog genoeg structuur heeft om het grafiet 'vast te pakken'.

Nou, dat gezegd hebbende, heb ik verschillende papiersoorten getest en vergeleken op basis van een aantal karakteristieken:

  • De oppervlakte structuur
  • Blending (het gemak waarmee grafiet te vervagen is tot een egale dekking)
  • Layering (het gemak waarmee meerdere lagen over elkaar aangebracht kunnen worden)
  • Shading (het gemak waarmee door vervaging een heel geleidelijke overgang van donker naar licht gemaakt kan worden)
  • Gummen (het gemak waarmee grafiet weggegumd kan worden)
  • Details (het gemak waarmee hele kleine details gerealiseerd kunnen worden)

Je kunt dit niet goed beoordelen door slechts een paar strepen of vlakjes te tekenen. Daarom heb ik 6 keer een klein deel van een portret gemaakt (mond, stuk van de neus en de shaduwen die daar bij horen). De tekeningen zijn gemaakt met de Caran d'Ache Grafwood grafietpotloden in verschillende hardheden (B, 3B, 5B, 7B en 9B). Voor de opzet heb ik een vulpotlood gebruikt met een B vulling. Voor het blenden maak ik bij voorkeur gebruik van een penseel met varkenshaar. En voor het gummen van details maak ik graag gebruik van de Tombow Pencil Eraser. 

Leer Realistische Portretten Tekenen - Cursus

Schrijf je nu in voor de 6-delige cursus Portrettekenen met Potlood 120 euro* per persoon.
* Inclusief volledige set materialen
Inschrijven kan via: http://mikoloro.fikket.nl

1. Schut Artist Drawing, 160 grams
Dit papier heeft een fijne korrel (Light Grain) en de structuur vormt zich als hele kleine langwerpige toppen en dalen. Bij het aanbrengen van de eerste lagen is dat duidelijk te zien, maar na het vervagen met een penseel is dit grotendeels verdwenen. Deze structuur heeft als heel groot voordeel dat je erg veel lagen over elkaar aan kunt brengen. En je kunt ondanks de structuur toch redelijk wat details kwijt op dit papier. Bij het creëren van hele zachte overgangen van donker naar licht merk je goed hoe dit papier het grafiet 'pakt' en dit stelt je in staat om snel in een groter vlak een overgang te maken. Bij het gummen van details heb je iets last van de richting van die langwerpige dalen en toppen. Al met al erg goed papier wat mijn inziens terecht het label 'Artist Quality' mag dragen. 

2. Fabriano Accademia Drawing, 200 grams
Ook dit papier heeft een fijne korrel, maar is toch net iets grover dan het Schut Artist Drawing. Naar mijn smaak heeft dit papier net iets te veel structuur en ik worstel een beetje met hele fijne details en het creëren van een hele egale dekking. Door de dikte heb ik ook het gevoel dat als ik te hard druk de indruk te diep wordt (en dat ga je zien als het grafiet gaat glanzen). Mijn algemene oordeel is dat dit redelijk goed papier is, maar ik zou dit papier niet aanraden als je heel veel details wilt aanbrengen en/of je een fotorealistisch resultaat nastreeft. Daar is dit papier gewoonweg niet goed genoeg voor. 

3. Fabriano Toned Paper Sand, 120 grams
Dit is het enige gekleurde papier in de review en het was leuk om grafiet eens uit te proberen op donker papier. De structuur van dit papier is lastig te beschrijven. Als je met je vinger over het papier gaat dan voelt het super zacht (enigszins pluizig) aan. Het katoengehalte (15%) zorgt er echter voor dat dit papier bij zelfs maar 120 gram erg sterk is. Ook hard gummen is geen enkel probleem en je krijgt geen lichte vlek op de gegumde plekken. Bij het aanbrengen van de eerste laag heb je het gevoel dat het papier te weinig grafiet 'pakt', maar ga je vervolgens vervagen dan ontstaat een ongekend egale dekking. Als dit papier in het wit zou bestaan, dan zou dit absoluut een topper zijn voor fotorealistisch werk in grafiet. Ik vermoed (nog niet getest) dat je met kleur (kleurpotlood en/of pastel) wel fotorealistisch kunt werken op dit papier. Het tekenen van details is ook geen probleem en wat ik niet had verwacht, het gummen van details kan ook erg goed. Het pluizige van het papier deed mij vermoeden dat het papier groezelig zou blijven, maar daar is helemaal geen sprake van. Mijn eindoordeel: erg mooi papier, maar door de kleur voor mij niet interessant voor grafiettekeningen. 

4. Fabriano Bristol Smooth, 250 grams
Dit papier was de gladste (en ook meest witte) soort in de review. Door de gladheid mag het geen verrassing zijn dat het erg gemakkelijk is om details te realiseren op dit papier. Ook een egale dekking is goed te bereiken. Maar makkelijk is dat niet. Je moet echt meerdere keren opnieuw grafiet toevoegen om echt donkere grijswaarden te realiseren. Ook hele subtiele grijswaarden zijn lastig en worden al snel vlekkerig. Maar als dit voorzichtig wordt opgebouwd, dan is het mogelijk om super fotorealistische resultaten te bereiken. En alhoewel ik graag erg realistisch teken, is dit papier voor mij echt te glad. Dat heeft vooral te maken met de omvang van mijn tekeningen. Ik werk graag groot (groter dan A3) en dan is het vrijwel onvermijdelijk om het papier niet op allerlei plaatsen aan te raken. Hierdoor ontstaan allerlei plekken die het grafiet minder goed vasthouden. Maar eerlijk is eerlijk, dit papier is van erg goede kwaliteit en zeker aan te raken voor diegene die heel secuur kunnen werken en een fotorealistisch resultaat willen. De witheid van het papier draagt hier ook aan bij. Dit neemt de noodzaak weg om highlights met een ander medium te maken (gelpennen, tekeninkt o.i.d).

5. Strathmore Vision Drawing, 104 grams
Dit papier wordt uitgebracht als 'Vision Journal' in een ringband. Eigenlijk bedoeld als schetsboek. Het papier kan langs een perforatielijn afgescheurd worden, maar in principe worden dit soort schetsboeken gebruikt om schetsen te maken die in de ringband blijven. En daar is het papier ook naar, namelijk slechts 104 grams wat in mijn optiek te dun is om voor definitief werk te gebruiken. Bij hard gummen maak je al snel vouwen als je niet oplet. Maar verder is het prima papier. De structuur is volgens mij identiek aan de Strathmore Series 400 Drawing (zie Nr. 6) en het zou mij niet verbazen dat dit in de basis hetzelfde papier is, maar dan dunner. De reviewopmerkingen bij Nr. 6 gelden verder ook voor dit papier. Ik zou dit papier nooit aanraden voor definitief werk, maar het Vision Journal kan goed naast een andere papiersoort gebruikt worden als schetsboek en/of om dingen uit te proberen voordat je het toepast in definitief werkt. En zeker in combinatie met Strathmore Series 400 Drawing is dat handig omdat de structuur (nagenoeg) gelijk is. 

6. Strathmore Series 400 Drawing, 163 grams
Dit papier heeft tot op heden mijn voorkeur. Dat komt vooral door de structuur. Strathmore noemt dit 'Medium Surface', maar de structuur is fijner dan het Schut Artist Drawing Paper. De structuur is ook veel gelijkmatiger. Dit zorgt voor 2 grote voordelen. Allereerst, dit papier heeft dus een korrel en dat zorgt er voor dat je gemakkelijk meerdere lagen aan kunt brengen en dat je ook erg gemakkelijk over grote vlakken kun vegen/vervagen en er ook echt wat gebeurt dan. En daarnaast is de korrel zo klein en gelijkmatig, dan het realiseren van een egale dekking en het aanbrengen van details goed kan. Er zitten in mijn beleving slechts 2 nadelen aan dit papier: het is 'slechts' 163 grams en het is vrij geel. Het papier is sterk genoeg, maar voor het inlijsten van werk zonder het op te plakken is het makkelijker als het papier wat zwaarder zou zijn. Bij Schut heb je dan de optie om voor 225 grams papier te gaan, maar hier is 163 grams de enige optie. En de geelheid van dit papier speelt vooral een rol als je lichte tekeningen maakt en als die fotorealistisch moeten zijn. Ik heb hier zelf vaak niet zo veel last van omdat ik grafiettekeningen graag donker zie met veel contrast. Dit contrast zorgt er voor dat zelfs dit gele papier licht is ten opzichte van de donkere delen van een tekening. Onderstaande tekening is gemaakt op Strathmore Series 400 Drawing (formaat 40x55cm).


"Marked" by Deniz Ayhan, 2019

Eindconclusie
Na deze review is het naar mijn mening duidelijk dat Schut Artist Drawing Paper en Strathmore Series 400 Drawing als beste uit de test komen. Beide papiersoorten lenen zich erg goed voor grafiettekeningen en de keuze in gewichten (Schut) en maten (Strathmore) maken het dat je in veel gevallen een blok kunt vinden dat past bij het werk dat je wilt maken. Voor beide papiersoorten kun je als kunstenaar een identieke structuur vinden met een lagere prijs voor je studiewerk en uitprobeersels. Voor Strathmore zou ik dan de Vision Journal Drawing aanraden en voor Schut zou ik dan de 120 grams blokken aanraden. 

Als ik heel objectief naar de resultaten kijk, dan zou het Fabriano Bristol papier ook genoemd moeten worden. Ik raad dit papier echter niet aan als eerste keus voor grafiettekeningen. Zeker niet aan mensen die net beginnen. Als je geen fotorealistisch resultaat zoekt, dan zijn er betere opties en als je wel fotorealistisch resultaat wilt, dan raad ik dit papier alleen aan als je ervaring hebt met grafiettekeningen. Dit papier is gewoonweg te gevoelig voor fouten en als beginner maak je het jezelf niet makkelijk als je op dit papier zou beginnen. 

Terug